Buradaki ilk denemem, Oluş ve Zaman'da zamanın özsel bir belirlenimini tanımlayan ekstatikon kavramına odaklanmakta. "Ekstatik-olan", kendi dışında olan'ı belirtiyor. Heidegger, kitapta, sıklıkla, zamanın "ekstaz'ları" deyimini de kullanmakta. Bu kavrama odaklanan ilk denemede, zaman, bizzat Oluş ve Zaman'da bu kavrama tanınan ayrıcalıkla uyumlu olarak, henüz uzay kavramıyla birlikte ele alınmıyor. Oysa ikinci denemenin yaklaşımını sunduğu Katkılar kitabında, zaman artık uzay'la bir eş-kökensell ...