“İtiraf edilen her günah, bir kereliğine bağışlanmayı hak eder.” Çiçek, bu dünyada griliği temsil ettiğine inanıyordu. Hiçlikten ibaret olduğunu... Orada olduğunu bilmesine rağmen görmemek için insanların başını çevirdiği kişiydi. Bu yüzden insanlardan, özellikle varlıklı olanlardan nefret etti. Kendisi gibi yoksul ve kimsesiz olanlarla da barışamadı. Bir hayali veya bu dünyadan istediği bir şey yoktu. En sevdiği renk, en sevdiği yemek bile yoktu. Ama hayatın onun için bir planı daha vardı. Bir ...